Podatek cukrowy. Podsumowanie funkcjonowania przepisów – artykuł dla Food Lex

Z dniem 1 stycznia 2021 r. weszły w życie przepisy ustanawiające opłatę od środków spożywczych, zwaną powszechnie podatkiem cukrowym. Podatek ten został wprowadzony na mocy ustawy z dnia 14 lutego 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Dz.U. z 2020 r. poz. 1492 z późn. zm.), która to ustawa znowelizowała szereg kolejnych ustaw.

Główna część regulacji, wprowadzającej podatek cukrowy, zawarta jest w obowiązującym od początku roku brzmieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r., poz. 183 z późn. zm.), gdzie określone zostały elementy konstrukcyjne tej daniny, jak również zasady jej poboru. Opłata w swojej konstrukcji przypomina podatek, nakładany na obrót selektywnym towarem, jakim jest napój z określoną zawartością cukru lub innej substancji słodzącej (oraz kofeina i tauryna). Można ją zatem porównać do jednofazowego podatku obrotowego, jakim jest np. akcyza.

Wprowadzenie podatku cukrowego, czyli dodatkowej daniny od napojów zawierających cukier, substancje słodzące, kofeinę lub taurynę, spowodowało znaczne zmiany na rynku napojów. Część producentów, w związku z wprowadzeniem dodatkowej opłaty, zdecydowała się na podwyżkę cen napojów, inni próbowali uniknąć jej regulowania lub zmniejszyć jej wysokość poprzez redukcję ilości cukru w dotychczas sprzedawanych napojach, aż po zmianę kwalifikacji produktów na suplementy diety.

Cały artykuł, zawierający podsumowanie ostatnich miesięcy funkcjonowania podatku cukrowego, wątpliwości interpretacyjne oraz ogólną ocenę regulacji, a także stanowiska organów podatkowych dotyczące opłaty cukrowej dla Kwartalnika „Food-Lex” przygotował Dawid Zarębski, radca prawny i doradca podatkowy. Artykuł w całości dostępny jest dla prenumeratorów tutaj.

Autor:

„Food-Lex” jest jedynym specjalistycznym kwartalnikiem w pełni poświęconym tematyce prawa żywnościowego. Pismem tworzonym przez ekspertów i praktyków dla wszystkich, którzy w codziennej pracy muszą dbać o całkowitą zgodność prowadzonej działalności z przepisami prawa żywnościowego.